Desondanks wordt er geen passend vervolg gegeven aan het hitsucces van Radar Love. Singles als Ce soir (1975), Sleepwalking (1976) en Bombay (1976) zetten geen zoden aan de dijk. De band weet zijn positie in de Verenigde Staten niet consistent uit te bouwen en verliesgevende tournees ondermijnen de motivatie. Zelf het door sterproducer Jimmy Iovine begeleide album Grab It For a Second (1978) mondt uit in een teleurstelling. Reden voor Gelling om de band te verlaten. Golden Earring raakt langzaam maar onherroepelijk in een vrije val. Zelfs de toevalstreffer Weekend Love (1979) weet geen kentering te brengen in de neerwaartse spiraal. In de tijd van Punk en New Wave laten de albums No Promises No Debts (1979) en Prisoner Of The Night (1980) net als het live-dubbelalbum 2nd Live (1981) een band horen die geen voeling meer heeft met de tijdsgeest.